رمان اول کیران دسای، Hullabaloo در باغچه گواوا، به تحسین یک بار در بیش از بیست و دو کشور منتشر شد. در حال حاضر Desai ما را به شمال شرقی Himalayas می برد که در آن یک شورشی رو به افزایش راه قدیمی زندگی را به چالش می کشد. در یک فروپاشی، خانه جدا شده در پای کوه کانچن جونگا، یک قاضی قدیم تلخ زندگی می کند که می خواهد در صورتی که خواهرش سای نوه سای در آستانۀ خود می آید، بازنشسته شود. قوچان کت و شلوار کت و شلوار او را تماشا می کنند، اما افکار او عمدتا با پسرش Biju است که از کارخانه رستوران نیویورک به یکی دیگر می رود و قصد دارد یک قدم جلوتر از INS باقی بماند و مجبور به نظر دادن به جایگاه کشورش در جهان باشد. هنگامی که یک شورش نپالی در کوه ها موجب ایجاد عاشقانه جدید با نوازنده ی دوست داشتنی نپالی می شود و باعث می شود زندگی آنها به هرج و مرج تبدیل شود، آنها نیز مجبور به مقابله با منافع خود هستند. ملت خود را مقابله می کند آشپز شاهد سلسله مراتب است که لغو شده و دور انداخته شده است. قاضی باید از گذشته خود، نقش خود را در این دنیای درهم آمی از خواسته های متضاد، دوباره بازبینی کند - هر لحظه امکان امید و خیانت را فراهم می کند. رمان عمیق و احساسات، رمان دوم و رمان طولانی مدت، وعده بزرگ او را تأیید می کند.
خرید کتاب میراث گمشدگی
جستجوی کتاب میراث گمشدگی در گودریدز
معرفی کتاب میراث گمشدگی از نگاه کاربران
اگر این کتاب را فقط بر اساس سطح جزئیات ارزیابی کنم این یک رمان پنج ستاره بود. من درک می کنم که چرا این جایزه من بوکر را به دست آورد؟ آن را هوشمندانه و کاملا تکمیل شده است، آن را دربرگیرنده و همدردی می کند و بر روی آرزو می کند و نه درد. گفته می شود که کسل کننده است. راوی هیچ چیز را با انزوا نیافته است، هیچ نگرشی خاص از ناتوانی خود در استخراج عمیق تر شخصیت ها به دست نمی آید. ما به چشم انداز افرادی که رنج می برند داده می شود، اما هیچ چیز واقعی وجود ندارد که از آن کسب کنیم. چرا این افراد رنج می برند؟ گاهی اوقات این به این دلیل است که آنها ضعیف هستند، گاهی اوقات چون آنها از نظر اجتماعی بی معنا هستند، گاهی اوقات این دلیل است که آنها نمی فهمند، اما چرا؟ این رمان به همین دلیل رخ می دهد، آن را کشف آنچه که به معنای هند، چه در هند، از جمله یک مرد که قبلا از طبقه بالایی، تنها به سختی، و همچنین بنده او؛ یا در امریکا، به عنوان یک مهاجر غیر قانونی. مشکل این است که هیچ نیروی بیشتری در اینجا وجود ندارد و ما نیز به طور خاص توسط شخصیت های خود حرکت نمی کنیم. اگر این کتاب می خواست برجسته سازی های هندی ها را برجسته کند، بهتر است به عنوان غیر علمی به کار برده شود. شرم آور بود، من واقعا می خواستم این کتاب را دوست دارم، اما من فقط نمی توانستم. شاید اگر شما بسیار علاقه مند به یک گزارش بسیار دقیق از زمین است که شما تا به حال هرگز، شما از آن لذت ببرید. اگر شما به دنبال چیزی بیشتر محرمانه تر و عمیق تر، من معتقدم که شما بهتر است به دنبال به جای دیگری.
مشاهده لینک اصلی
من دیدم نویسنده آنیتا دسای در CNNs نشان می دهد Talk Asia. او جوانترین فرد است که تا به حال برنده جایزه بوکر شده است. من واقعا پاسخ ها و شخصیتم را دوست داشتم، بنابراین تصمیم گرفتم در طول سفر نیویورک به دنبال آن باشم. من با خواهرش جویس ملاقات کردم که به طور تصادفی یک نسخه از رمان داشت. میراث از دست دادن به عنوان کتاب مترو من تبدیل شد زیرا جویس و سزار در مورد متروی 20-30 دقیقه ای از منهتن زندگی می کردند. این یک داستان جالب بود. دو قطعه اصلی وجود دارد ... داستان قاضی، نوه او و آشپز و پسر آشپز آن در نیویورک. این یک داستان عالی در مورد مهاجرت / مهاجرت و خانواده های فراملی است. یکی از سوالات / ایده های ارائه شده این است که @ بهتر است - برای مهاجرت و ترک آن کشور در امید به آینده بهتر و یا مبارزه در حال حاضر وضعیت stratified؟ @ من فکر می کنم من بسیار خوش شانس است که تصمیم والدین من به مهاجرت رهبری به یک آینده بسیار بهتر برای خانواده هایشان. دیگر ایده ارائه شده نسل جوان است که در تلاش برای آینده ای بهتر برای خود از آنچه پدر و مادر خود را می توانند ارائه دهد. چه اتفاقی می افتد وقتی پسر / دختر خود را به یک کلاس بهتر تبدیل می کند، شرمنده است از والدینشان پایین تر است؟ دل خوشی برای خواندن درباره جدایی بین پدر و پسر وجود دارد. دروغ هایی که گفته می شود، هیچ نگرانی در هر دو طرف وجود ندارد، اما تنهایی که همه از آن می گذرد. کتاب را خیلی سریع خواندم، دوست دارم آن را دوباره بخوانم تا جزئیات را جلب کنم.
مشاهده لینک اصلی
من نمیتوانم از زندگی خودم بدانم که چگونه این کتاب برنده جایزه من بوکر شد. با کتاب هایی مانندSense of Ending @،Life of Pi @، @ Disgrace @، @ Veron God Little @ و دیگران در لیست معتبر، این کتاب در همان شرکت من را تحت فشار قرار داده است. مانند خانم دزایی در یک دسته از شخصیت های بسیار غریب در یک محیط عجیب و غریب انداخت و سپس همه آنها را تجزیه و تحلیل کرد و آنها را دقیق توصیف کرد. برخی از مراجع را به استعمار و استعمارگرایی و پس زمینه قیام Gorkhaland و پرستویی که در آن کتاب دارید، پرتاب کنید. امیدوار بودم که این کتاب را با نویسنده ای که دختر آنیتا دسای است و خودش نویسنده ی فوق العاده ای باشد. اگرچه سه بار برای بوککرن انتخاب شده بود، او هرگز برنده نشد و من بیشتر از آن سزاوار آن بودم. زبان در کتاب شاعرانه است و به نظر می رسد مجبور است در زمان؛ مانند نویسنده نوشت که این کتاب را برای نمایش واژگان پرکاربرد خود بنویسد. توصیف ها ادامه می یابند، اغلب شما را خسته می کنند و شما را مجبور می کند همه پاراگرافها را از بین ببرید. و برای من، به رغم تمام توصیف ها، اکثر شخصیت ها به عنوان نیمه شکل گرفته و مبهم به نظر می رسیدند. هیچ کس به طور خاص قابل توجه یا فراموش نشدنی نبود. این کتاب با وزن نویسه های شکل گرفته و واژگان سنگین تار و تکان می خورد و فقط بدون هیچ تاثیری از بین می رود. چه چیزی باید به عنوان یک داستان کوتاه پیچیده شود یا یک رمان است که به رمان تبدیل شده است که فقط در هیچ سطحی کار نمی کند. ناامیدانه ناراحت
مشاهده لینک اصلی
من واقعا مطمئن نیستم که این داستان قرار است در مورد آن باشد - چه این قاضی بدبخت، آرام سای یا بیه است. این کتاب بین این سه شخصیت اصلی و در زمان وقوع شورش، با اندکی جزئیات، گویا، تاریخچه ای را همراه با زندگی فعلی اش نشان می دهد. به هیچ وجه داستان خوشایندی نیست. و یک نور خواندنی نیست من در این کتاب ناامید شدم و به حقیقت گفتم، بخش هایی از آن را بیشتر از آنچه من معمولا انجام می دهم - صرفا به این دلیل که داستان به نظر می رسید بسیار زیاد است. این عصبانیت من را به وجود آورد - من به هیچ وجه به شخصیت های دیگر متصل نیستم، تا احساس گناه در انتخاب های خود و شیوه زندگی آنها باشد. هیچ کدام از ویژگی های بازخرید وجود نداشت. من نمی توانم این کتاب را به کسی توصیه کنم و معتقدم که تنها دلیل آن جلب رضایت هر جایزه ای است؛ زیرا علیرغم وحشت داستان، نویسنده به خوبی می نویسد، اگر جدا و سرد باشد.
مشاهده لینک اصلی
اگر چه بسیاری از نوشتن Desais دوست داشتنی و منحصر به فرد است، فقدان روایت روایت (و یا صادقانه است، هر چیزی از راه دور شبیه به یک طرح) ساخته شده است این کمی از کشیدن. دیگران طنز را ذکر کرده اند، اما با وجود کاراکترهای خجالتی، همه چیز را تقریبا بی رحمانه افسرده کردم. من فصل های پایانی را پیدا کردم (که شامل آدم ربایی حیوان دوست داشتنی است، چیزی که من هر دو را به هیجان می کشم - و در نهایت دلهره آور)، ناراحت کننده ناراضی است. در نهایت، من دو کتاب دیگر را می بینم که ایشان را خوانده ام که برای Booker در سال جاری (شیر مادر و شب تماشا) انتخاب شده اند، ممکن است بیشترین دریافت کنندگان جایزه اصلی را داشته باشند. جالب است که مقادیر این مقالات را با تجربه مهاجران Bijus در آمریکا مقایسه کنید، با آنچه که در این سال کتاب \"کتاب سال سالان فراری\" اتفاق می افتد.
مشاهده لینک اصلی
کتاب های مرتبط با - کتاب میراث گمشدگی
خرید کتاب میراث گمشدگی
جستجوی کتاب میراث گمشدگی در گودریدز
مشاهده لینک اصلی
من دیدم نویسنده آنیتا دسای در CNNs نشان می دهد Talk Asia. او جوانترین فرد است که تا به حال برنده جایزه بوکر شده است. من واقعا پاسخ ها و شخصیتم را دوست داشتم، بنابراین تصمیم گرفتم در طول سفر نیویورک به دنبال آن باشم. من با خواهرش جویس ملاقات کردم که به طور تصادفی یک نسخه از رمان داشت. میراث از دست دادن به عنوان کتاب مترو من تبدیل شد زیرا جویس و سزار در مورد متروی 20-30 دقیقه ای از منهتن زندگی می کردند. این یک داستان جالب بود. دو قطعه اصلی وجود دارد ... داستان قاضی، نوه او و آشپز و پسر آشپز آن در نیویورک. این یک داستان عالی در مورد مهاجرت / مهاجرت و خانواده های فراملی است. یکی از سوالات / ایده های ارائه شده این است که @ بهتر است - برای مهاجرت و ترک آن کشور در امید به آینده بهتر و یا مبارزه در حال حاضر وضعیت stratified؟ @ من فکر می کنم من بسیار خوش شانس است که تصمیم والدین من به مهاجرت رهبری به یک آینده بسیار بهتر برای خانواده هایشان. دیگر ایده ارائه شده نسل جوان است که در تلاش برای آینده ای بهتر برای خود از آنچه پدر و مادر خود را می توانند ارائه دهد. چه اتفاقی می افتد وقتی پسر / دختر خود را به یک کلاس بهتر تبدیل می کند، شرمنده است از والدینشان پایین تر است؟ دل خوشی برای خواندن درباره جدایی بین پدر و پسر وجود دارد. دروغ هایی که گفته می شود، هیچ نگرانی در هر دو طرف وجود ندارد، اما تنهایی که همه از آن می گذرد. کتاب را خیلی سریع خواندم، دوست دارم آن را دوباره بخوانم تا جزئیات را جلب کنم.
مشاهده لینک اصلی
من نمیتوانم از زندگی خودم بدانم که چگونه این کتاب برنده جایزه من بوکر شد. با کتاب هایی مانندSense of Ending @،Life of Pi @، @ Disgrace @، @ Veron God Little @ و دیگران در لیست معتبر، این کتاب در همان شرکت من را تحت فشار قرار داده است. مانند خانم دزایی در یک دسته از شخصیت های بسیار غریب در یک محیط عجیب و غریب انداخت و سپس همه آنها را تجزیه و تحلیل کرد و آنها را دقیق توصیف کرد. برخی از مراجع را به استعمار و استعمارگرایی و پس زمینه قیام Gorkhaland و پرستویی که در آن کتاب دارید، پرتاب کنید. امیدوار بودم که این کتاب را با نویسنده ای که دختر آنیتا دسای است و خودش نویسنده ی فوق العاده ای باشد. اگرچه سه بار برای بوککرن انتخاب شده بود، او هرگز برنده نشد و من بیشتر از آن سزاوار آن بودم. زبان در کتاب شاعرانه است و به نظر می رسد مجبور است در زمان؛ مانند نویسنده نوشت که این کتاب را برای نمایش واژگان پرکاربرد خود بنویسد. توصیف ها ادامه می یابند، اغلب شما را خسته می کنند و شما را مجبور می کند همه پاراگرافها را از بین ببرید. و برای من، به رغم تمام توصیف ها، اکثر شخصیت ها به عنوان نیمه شکل گرفته و مبهم به نظر می رسیدند. هیچ کس به طور خاص قابل توجه یا فراموش نشدنی نبود. این کتاب با وزن نویسه های شکل گرفته و واژگان سنگین تار و تکان می خورد و فقط بدون هیچ تاثیری از بین می رود. چه چیزی باید به عنوان یک داستان کوتاه پیچیده شود یا یک رمان است که به رمان تبدیل شده است که فقط در هیچ سطحی کار نمی کند. ناامیدانه ناراحت
مشاهده لینک اصلی
من واقعا مطمئن نیستم که این داستان قرار است در مورد آن باشد - چه این قاضی بدبخت، آرام سای یا بیه است. این کتاب بین این سه شخصیت اصلی و در زمان وقوع شورش، با اندکی جزئیات، گویا، تاریخچه ای را همراه با زندگی فعلی اش نشان می دهد. به هیچ وجه داستان خوشایندی نیست. و یک نور خواندنی نیست من در این کتاب ناامید شدم و به حقیقت گفتم، بخش هایی از آن را بیشتر از آنچه من معمولا انجام می دهم - صرفا به این دلیل که داستان به نظر می رسید بسیار زیاد است. این عصبانیت من را به وجود آورد - من به هیچ وجه به شخصیت های دیگر متصل نیستم، تا احساس گناه در انتخاب های خود و شیوه زندگی آنها باشد. هیچ کدام از ویژگی های بازخرید وجود نداشت. من نمی توانم این کتاب را به کسی توصیه کنم و معتقدم که تنها دلیل آن جلب رضایت هر جایزه ای است؛ زیرا علیرغم وحشت داستان، نویسنده به خوبی می نویسد، اگر جدا و سرد باشد.
مشاهده لینک اصلی
اگر چه بسیاری از نوشتن Desais دوست داشتنی و منحصر به فرد است، فقدان روایت روایت (و یا صادقانه است، هر چیزی از راه دور شبیه به یک طرح) ساخته شده است این کمی از کشیدن. دیگران طنز را ذکر کرده اند، اما با وجود کاراکترهای خجالتی، همه چیز را تقریبا بی رحمانه افسرده کردم. من فصل های پایانی را پیدا کردم (که شامل آدم ربایی حیوان دوست داشتنی است، چیزی که من هر دو را به هیجان می کشم - و در نهایت دلهره آور)، ناراحت کننده ناراضی است. در نهایت، من دو کتاب دیگر را می بینم که ایشان را خوانده ام که برای Booker در سال جاری (شیر مادر و شب تماشا) انتخاب شده اند، ممکن است بیشترین دریافت کنندگان جایزه اصلی را داشته باشند. جالب است که مقادیر این مقالات را با تجربه مهاجران Bijus در آمریکا مقایسه کنید، با آنچه که در این سال کتاب \"کتاب سال سالان فراری\" اتفاق می افتد.
مشاهده لینک اصلی